De ruitersport is een sport met vele aspecten wat zich uit in verschillende technieken,
stijlen en disciplines. Het mooie is dat je ook niet ieder aspect hoeft te beheersen om toch een beetje leuk te kunnen rijden. Dit tot opluchting van velen want niet alle aspecten zijn even populair.
Zo kan iedereen zich naar zijn/haar zin verdiepen in hetgeen wat die leuk vind, zolang
er maar een bepaalde basisvaardigheid wordt behaald.
Ook zijn alle aspecten niet even goed bekend. Dit kan komen door de populariteit, het beschikbare studiemateriaal, of doordat het aspect niet als belangrijk wordt gezien.
Een van de meest onderschatte aspecten is dan wel het paardvallen. Dit ondergeschoven
kindje is bijna nergens terug te vinden in de documentatie en ook tijdens het onderricht
wordt er geen aandacht aan besteed.
Sterker nog: Als het onderwerp toevallig opkomt, blijken de meeste instructeurs liever
te hebben dat er helemaal niet van het paard afgepleurd wordt. Dit is verbazend,
want het is ergens toch (zeker voor sommigen) een elementair aspect van de knollensport.
Bovendien is ook hier een bepaalde schoonheid en een zekere voldoening te
vinden.
Door velen wordt het helaas slechts gezien als een afgekeurde vorm van afstijgen. Ten
onrechte, want het erafsodemieteren kan in verschillende vormen, stijlen en technieken
worden uitgevoerd. Behalve dat, is de zwaartekrachtgestuurde gang van het paard ook
een geweldig instrument om andere mensen te entertainen, een statement neer te zetten,
of om te gebruiken als PR-tool.
Je moet maar eens kijken hoeveel bekijks een goede valpartij heeft en hoe gelukkig de
omstanders zijn dat ze het mogen aanschouwen.
Niettemin begint deze vooralsnog ondergewaardeerde kunstvorm meer in opmars te raken, wat zich uit in meer leden van de vereniging die het willen proberen en meer waardering voor een goed uitgevoerde pleurpartij. Klonk er vroeger slechts een treurig ‘Oh jee’, tegenwoordig is een spectaculaire
val reden tot gejuich. Steeds meer raken ook geïnteresseerd in de verschillende
mogelijkheden om van het paard te tiefen en zijn nu in staat om te kunnen genieten van
het pure gevoel en de pure gratie waarmee een val kan worden uitgevoerd.
Zelf zie ik al commerciële mogelijkheden voor het en public op de muil gaan vanaf
het paard. Complete hordes zullen nog in de rij komen te staan voor vanpaardpleurevenementen
en met de juiste marketing kan het nog een nationale sport worden, wie weet zelfs Olympisch.
En rijk kunnen we er ook nog van worden, als we maar een goede sponsoring hebben.
Ik ben al bezig met de oprichting van de Vallende Afgangen Sponsoring Cultivatie
Organisatie (V.A.S.C.O.) om de sponsoring van mijn valpartijen vorm te gaan geven.
Met een simpele reclame-uiting zoals ‘Deze afgang wordt U aangeboden door het VZA.’
of ‘Nationale Nederlanden: Wie er dan ook pleurt’ kunnen we al rendabel zijn, laat staan
als er nog grote internationale Aftiefevenementen die TV-rechten opleveren komen…
Het is dan ook niet verwonderlijk dat steeds meer mensen zich aangetrokken voelen tot
het grote geld en de ongelofelijke glamour van het van het paard afdonderen.
Er is echter ook een keerzijde aan deze trend: Het paardvallen blijkt niet zonder
risico’s te zijn. Als je namelijk niet goed valt kun je geblesseerd raken en da’s natuurlijk
niet de bedoeling. En, ondanks herhaaldelijke demonstraties van mijn kant van hoe je
moet vallen, zijn er nog steeds leden die dat niet goed doen en geblesseerd raken.
Door middel van een kleine schriftelijke uitleg hoop ik dan ook bij te kunnen dragen
aan de algemene valtechniek zodat iedereen blessure- en spierpijnvrij kan genieten van
een goeie valpartij:
De paardval kan worden opgedeeld in vier delen:
1. De Aanleiding
2. De Val
3. De Landing
4. Het Opstaan
1. De Aanleiding
De aanleiding kan van alles zijn: Het kan variëren tussen een paniekreactie tot pure
behulpzaamheid van de knol. Hiervan zijn we dus voor het grootste gedeelte afhankelijk
van het paardebeest.
Gelukkig zijn er bij deze manege wel wat behulpzame en talentvolle exemplaren
aanwezig. Natuurlijk zijn er wel een paar dingen die we kunnen doen om het de knol
te vergemakkelijken:
• Gedraag je zenuwachtig als je op het paard zit
Wees lekker gespannen en laat je overal nerveus
door maken. Als je maar genoeg strest, zal de knol vanzelf ook zenuwachtig worden
en plotselinge bewegingen gaan maken waardoor je, voor je het weet, aan het vallen
kunt gaan beginnen. Geef het paard vooral gelijk als het iets ziet waar ie nerveus van
wordt. Dit kun je gaan doen heel gespannen te gaan zitten en je hulpen te overdrijven.
Ook angstig ‘Ho’ schreeuwen wil goed bijdragen aan een valmogelijkheid.
• Ga uit balans zitten
Een veelgemaakte fout is dat vallers de neiging hebben om rechtop op het paard te
gaan zitten, of nog erger, op het moment suprème achterover te leunen. Zo val je
natuurlijk nooit fatsoenlijk! Nee, het beste is voorover te leunen, je benen op te trekken
en krampachtig de teugels vast te houden zodat het paard je eraf kan trekken. Ook is
gewoon scheef op het zadel gaan zitten een mogelijkheid om de aanvang van een valpartij
te bespoedigen. Eigenlijk is alles prima, zolang je maar geen balans hebt.
• Geef het paard de ruimte
Sommigen hebben de neiging het paard te veel te willen forceren waardoor het voor
het beest erg moeilijk wordt je te helpen bij het vallen. Als het dier eenmaal gaat, zorg
dan dat je niet te veel contact met de mond hebt en probeer zo min mogelijk met de
kuiten te werken. Als je dan het geluk hebt dat de knol begint
te bokken gebruik dan geen kuithulpen, want daarmee leid je het beest af waardoor
er een grote kans ontstaat dat ie weer normaal gaat lopen en dat is natuurlijk niet de
bedoeling. Mocht er toch behoefte zijn aan wat hulpen, gebruik dan alleen de zweep,
dus zonder enige andere hulpen. Doe dit op de juiste manier en je kunt ter aarde storten.
2. De Val
Dit is het gedeelte tussen de bovenkant van het paard en de grond.
Een elementair gedeelte waar weinig over te zeggen valt. De enige valkuil hier is dat mensen
te veel willen doen en hun lijf gaan spannen. Bedenk goed dat je tijdens een val
0 G ervaart. Dat wil zeggen dat je geen last hebt van je gewicht (wat je dus normaal wel hebt) en dat
dit dus het ultieme moment is om lekker te gaan relaxen. Ontspan je dus en geniet, want
het duurt maar even!
3. De Landing
Dit is uiteindelijk het moment waar het om gaat: Het contact met de grond. Het moment
dat je je valpartij kunt maken of breken. Dit is ook het moment waarop het
voor de meeste misgaat en de blessures ontstaan. Voor een simpele geslaagde landing
hoef je eigenlijk niet zoveel te doen als je tenminste tijdens de val lekker gerelaxt hebt.
Het enige wat je hoeft te doen is ontspannen je karkas op de grond te laten kletteren.
De echte valler wil er natuurlijk meer van maken.Hier enkele stijlvormen:
• De Worp
Dit is een zeer elementaire valstijl. Hierbij behandel je de val alsof je geworpen wordt.
Deze techniek wordt ook veel bij Oosterse vechtsporten gebruikt. Tijdens de val ontspan
je en laat je je horizontaal op je zij op de grond vallen. Met een hand houd je de
teugel vast. Dit helpt al bij het valbreken, aangezien het paard nu een deel van je gewicht
zal opvangen. Bovendien draai je je zo automatisch op de zij. Vlak voordat je de
grond raakt sla je met de andere arm met vlakke hand op de grond. Probeer je arm
voor het raken evenwijdig aan de grond te houden met hoe meer armoppervlakte je de
grond raakt hoe beter het is. Het mooie van deze techniek is dat je met
een luide plof neer kunt vallen zodat het heel wat lijkt, maar je eigenlijk maar heel
weinig voelt. Het is helemaal mooi op een stoffige ondergrond waarbij dan het stof kan
opstuiven voor een extra spectaculair gezicht.
• De Rol
Ook een zeer geliefde techniek, vooral als men voorover van het paard sodemietert.
Hierbij duik je voorover en probeer je het eerste gedeelte van de landing op te vangen
met de handen dit kun je doen door de armen licht gebogen voorover te houden en
ze door te laten veren. Dan kan men over gaan in een soort van koprol over een van
de schouders. Een veel gemaakte blunder is de zogezegde ‘Lagere school koprol’ die
over beide schouders gaat. Hierbij loop je het risico dat je tijdens de rol op de nek
terecht komt, wat vervelende blessures kan opleveren. Nadeel van deze methode is wel
dat je de teugel moet loslaten, waardoor het paard weg kan lopen waardoor het weer
langer duurt voordat je aan de volgende valpartij kunt beginnen.
• Geforceerd afstijgen
Deze stijlvorm, waarbij je versneld afstijgt wordt nog wel eens toegepast bij vertraagde
valbewegingen. Dit is eigenlijk ter compensatie voor fouten gemaakt tijdens het ontstaan van het valmoment. De valler zat dan meestal toch nog te veel in balans waardoor deze niet
fatsoenlijk van de knol af kan pleuren. Om toch nog een leuke show te genereren zoekt
men een instabiele situatie waarop de valler uiteindelijk toch naast het paard moet gaan
stappen. Hoe langer het moment van instabiliteit duurt, hoe mooier het is.
• Meeslepen
Gevorderde paardvallers kunnen een voet in de beugel laten steken waardoor ze nog een
stukje meegesleept kunnen worden door het paard. Het is zeer belangrijk dat je wegblijft van de
hoeven. Verder moet je je in ontspannen toestand laten slepen.
Het is een mooie stijlvorm die doorgaans ook waardering van het publiek oogst, vooral
op een stoffige ondergrond. Dan is het de sport een zo groot mogelijk stofspoor te
trekken. Nadelen zijn wel dat je de beugelriem opnieuw moet bevestigen en dat de
knol hier ook weer kan maken dat ie wegkomt.
4. Opstaan
Om een of andere reden hebben hele volksstammen de neiging om, nadat ze ter aarde
zijn gestort, roerloos te blijven liggen, schijnbaar wachtend totdat de gieren zich
tegoed komen doen aan hun kadaver. Jammer, maar hier zijn geen gieren. Het enige
wat het wachten oplevert is de mogelijkheid dat de kou in het lijf trekt en dat je dan de
volgende dag spierpijn hebt en dat willen we niet.
Het is dus zaak zo snel mogelijk weer op te staan, ook al is de verleiding groot nog wat
na te liggen genieten na een geslaagde val. En des te eerder kun je ook weer aan de
volgende valpartij beginnen. Uitzonderingen is als de val niet goed is gegaan en je iets
gebroken of gekneusd hebt. Dan is het zeker geen schande om wat hulp aan het publiek
te vragen. Bij ernstige breuken kan eventueel om een ambulance worden verzocht.
Ook als je duizelig bent is het verstandiger om even te blijven zitten, aangezien er anders
een kans is dat je weer omvalt en valpartijen zonder paard leveren geen punten
op. Na het opstaan, kun je eventueel na een zeer
geslaagde val een buiging maken naar het applaudisserende publiek om daarna weer
met opgeheven hoofd te knol te gaan voor de volgende akte.
Dan nog enkele kleine praktische dingen:
• Val alleen als er genoeg publiek aanwezigis. Er vanaf lazeren als je alleen bentis asociaal.
• Als je nog onzeker bent over het vallen. probeer het dan eerst vanaf een klein
paard, want dan kom je toch net iets minder hard neer.
• Val maar niet tijdens buitenritten:
Doorgaans is er toch niet genoeg publiek en je hebt kans dat je knol hem
smeert en die moet je dan weer gaan zoeken. Erg vervelend.
• Lazer niet op stenen ondergrond: Erg oncomfortabel en het geluid is ook nergens
naar.
• Vallen op of tegen hout geeft wel een mooi geluid, maar doe de juiste kleding
aan met het oog op splinters.
Tot zover dan een overzicht van het valgebeuren.
Indien juist uitgevoerd, kan het paardvallen een hoop plezier geven, maar
het is niet altijd even makkelijk. Eis daarom niet in een keer teveel van jezelf, maar bouw
het rustig op. Neem niet te veel risico en als je niet zeker bent van je zaak, blijf dan maar
gewoon op het paard zitten.
Gewoon paardrijden kan ook heel leuk zijn…
-Mijnheer Robin
Geen gerelateerde berichten.
Reacties via Facebook